03-21-2007, 01:08 PM
Jestem po "lekturze" Score. Moje wrażenie pozytywne, choć spodziewałem się paru ostrzejszych utworów z ich repertuaru. Ktoś jeszcze widział ? A i płyta nowa wyszła, ktoś słyszał ?
03-21-2007, 01:08 PM
03-21-2007, 01:27 PM
03-21-2007, 01:42 PM
03-21-2007, 01:45 PM
03-23-2007, 11:19 PM
06-03-2007, 11:49 AM
06-03-2007, 11:55 AM
No,ja sie jeszcze przysłuchuje
Ale ogolnie mam podobne zdanie.Widzimy sie w Spodku!
Ale ogolnie mam podobne zdanie.Widzimy sie w Spodku!06-03-2007, 12:47 PM
No to ba - wcześniej na zlociku 
06-03-2007, 03:44 PM
buubi napisał(a):Nowa płyta Dream Theater...
...potwierdza tezę że Muzykę w DT tworzył Kevin Moore a reszta panów to zwykli rzemeślnicy...
Aż się chce powiedzieć "trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść"
Pietrucha i spółka zdecydowanie przegapili swoją chwile na opuszczenie sceny w świetle chwały...Nowy album zaliczył u mnie 4 odsłuchy (napewno nie był to dobrze wykorzystany czas) i jak to zwykle z DT bywa za pierwszym razem nawet mi się podobało a z każdym kolejnym wzrastały odruchy wymiotne. Nie odważe się przesłuchać tego jeszcze raz w najbliższym czasie... Serek już chyba nigdy nie nauczy się śpiewać a panowie instrumentaliści zapomnieli że muzyka to nie machanie palcami... :/
Aż ciężko uwierzyć że to (prawie) ten sam zespół co nagrywał Awake i Images & Words...
06-03-2007, 03:52 PM
06-03-2007, 04:12 PM
Yogurt napisał(a):buubi napisał(a):Nowa płyta Dream Theater...
...potwierdza tezę że Muzykę w DT tworzył Kevin Moore a reszta panów to zwykli rzemeślnicy...
Aż się chce powiedzieć "trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść"
Nowy album zaliczył u mnie 4 odsłuchy (napewno nie był to dobrze wykorzystany czas) i jak to zwykle z DT bywa za pierwszym razem nawet mi się podobało a z każdym kolejnym wzrastały odruchy wymiotne. Nie odważe się przesłuchać tego jeszcze raz w najbliższym czasie... Serek już chyba nigdy nie nauczy się śpiewać a panowie instrumentaliści zapomnieli że muzyka to nie machanie palcami... :/
Aż ciężko uwierzyć że to (prawie) ten sam zespół co nagrywał Awake i Images & Words...
Dziwne Yog to co mówisz, tym bardziej w świetle najslabszej (teraz dojrzałem do tej tezy) najnowszej płyty Pain Of Salvation. Systematic Chaos z pewnością nie jest najsłabszą płytą DT, A Kevin Moore na (raptem 3 plytach) stworzył własciwie od początku do konca tylko Space Dye-Vest - notabene najsłabszy IMO kawałek na Awake. Jeśli jesteś aż takim ortodoksem to dołącz do krytyki nowego DT i piania na cześć nowego PoS do Frantyka na Caladanie
Tym bardziej że pomijając to iż Serek śpiewa z płyty na płyte coraz lepiej (mniej pieje), a płyta jest jedną z najmniej cybernetyczno-palcołomnych płyt DT. I o dziwo zbiera zajebiste recenzje w przeciwieństwie do kotrowersyjnych dla wielu ostatnich 3 albumów. Tak że skoncz już z tą pozą "PoS jest w pytę i dlatego będę srał na DT" bo to pretensjonalnie wygląda (vide powszechnie wyszydzany Franio z Caladana)
06-04-2007, 09:31 PM
buubi napisał(a):Dziwne Yog to co mówisz, tym bardziej w świetle najslabszej najnowszej płyty Pain Of Salvation.
przepraszam ale jaki ma związek nowa płyta PoS z DT bo nie kapuje? :?...
buubi napisał(a):A Kevin Moore na (raptem 3 plytach) stworzył własciwie od początku do konca tylko Space Dye-Vest
Czyli się zdecydowanie wybijał bo żaden inny członek zespołu nie stworzył ani jednego kawałka sam od początku do końca
...buubi napisał(a):Jeśli jesteś aż takim ortodoksem to dołącz do krytyki nowego DT i piania na cześć nowego PoS do Frantyka na Caladanie
jestem ortodoksem bo nie podoba mi się nowa płyta DT... hmmm... troche dziwna argumentacja a na Caladana się nie wybieram bo nie intersuje mnie udowadnianie wyższości Gilmoura nad Watersem i Hogartha nad Fishem
buubi napisał(a):Tym bardziej że pomijając to iż Serek śpiewa z płyty na płyte coraz lepiej...
A mnie jego głos z czasem coraz bardziej irytuje... Ale to pewnie dlatego, że ostatnio nasłuchałem się poczynań wielu wybitnych gradłowych których umiejętności wokalne przewyższają Serkowe o lata świetlne
buubi napisał(a):I o dziwo zbiera zajebiste recenzje
a więc w następnych wyborach głosuje na PiS!... w końcu większość społeczeństwa nie mogła się mylić
buubi napisał(a):Tak że skoncz już z tą pozą "PoS jest w pytę i dlatego będę srał na DT" bo to pretensjonalnie wygląda
A coś Ty się tak tego PoSa uczepił przecież to nie jest temat o nich... "Sram na DT" dlatego że ich poczynania są cholernie wtórne i schematyczne a dla mnie największą wartością w muzyce jest nieprzewidywalność kompozycji... i kurde dalej nie wiem jakiego znowu tu się upatrujesz związku między PoS i DT...
06-04-2007, 11:05 PM
Nie będę się rozpisywał bo nie lubię spam-cytowania a i czasu nie mam za bardzo. Jedna sprawa: wychwalasz ostatni PoS, ktory nie ujmując mi jest najsłabsza płytą Szwedów i potem "żygasz" na nowy DT, od ktorego z pewnoscia znalazło by się kilka słabszych płyt w ich dokonaniach - o tym mówie używajac słowa ortodoks
A co do Moore'a to wybacz ale czepiwszy sie stworzenia od początku do konca jednego kawałka udowadniasz że miał Bóg wie jaki wpływ na muzykę DT, a z perspektywy czasu miał po prostu marginalny i porównywalny (no - może nieco większy) do Sheriniana.
A co do Moore'a to wybacz ale czepiwszy sie stworzenia od początku do konca jednego kawałka udowadniasz że miał Bóg wie jaki wpływ na muzykę DT, a z perspektywy czasu miał po prostu marginalny i porównywalny (no - może nieco większy) do Sheriniana.
06-18-2007, 01:43 PM
No... Znalazłem chwilkę czasu moge cosik pokrótce naskrobać o koncercie Dream Theater w Spodku sprzed tygodnia. Kilka godzin przed koncertem odbył się mini zlot z forum polskiego Fan Clubu Dream Theater. Następnie wraz z Krzychunem stamtąd właśnie udałem się (a jak ) na kolejny mini-zlot tym razem Dinozaurów Zaszczycił nas swoją obecnością Radek ze spora grupą (w tym przeurocza rodzinka) oraz przesympatyczni Michał i Majkel z Forum Dinozaurów. Pogawędziliśmy, pojedlismy i popilismy po czym ruszyliśmy do Spodka. Jako że godzina była dosyć późna większość ludzi była juz w hali. Później okazało się że przyjechało ok. 6000 wiernych fanów - więcej niż na Metalmanię i Slayera - to chyba mówi samo za siebie...
Z Krzychunem udaliśmy się na płytę gdzie znowóż spotkaliśmy kilka znajomych osób. O koncercie Riverside'a mozna rzec tyle że z początku myślalem ze to jacyś techniczni Drimow grają. Mariusz Duda i jego załoga starali się jak mogli, ale fatalne nagłośnienie skutecznie uniemożliwiło im pokazanie na co ich stać. Ogólny dzwiekowy chaos, który dopiero przy Second Life Syndrome zaczął się przejasniac. Szkoda... wiem że na późniejszych koncertach przed DT już wyszlo im o wiele lepiej. Niemniej jednak publika przyjęła ich ciepło.
Po przerwie która uprzyjemniały dźwięki lecącego z taśmy zespołu smyczkowego grającego klasyki Drimów dobiliśmmy się niemal do sceny gdzie ścisk panował niemiłosierny a tlenu było tyle co na szczycie Everestu I wtem zapadła ciemność, a z glosników zabrzmiał puszczony z taśmy mix fragmenów utworów DT. Emocje sięgnęły zenitu gdy przerodziły się one w pierwsze takty Overture 1928. I gdy utwór rozpoczął się na dobre to co stało się na sali mozna nazwać tylko zbiorową ekstazą 6000 ludzi. Falujący tłum, wyciągniete ręce, dzikie skoki, zbiorowe śpiewy wraz z Jamesem LaBrie - to wszystko zadaje kłam kalumniom rzucanym czasami iż muzyka DT nie ma w sobie pierwiastka zabawowego skupiając się na popisach technicznych. Wstęp przerodził się oczywiście w Strange Deja Vu. Nastepnie niespodzianka - rzadko grywany ultraciężki walec - Honour Thy Father. Potem dwa najcięższe utwory z ostatniego albumu: Constant Motion i Dark Eternal Night. Uspokojenie w postaci Surrounded we wspaniale wplecioną wstawką z Sugar Mice Marillionu - doprawdy piękny hołd, wzruszyłem się... Pora na troszkę melodyki: Never Enough i chóralnie śpiewany przez publikę Forsaken. Oczywiscie nie zaznalismy spokoju gdy zabrzmiały pierwsze dzwięki Take The Time - tłum spiewający na zmiane z Jamesem i pompatyczne zakończenie kawałka sprowadziły na mój krak stado mrówek Ale to dopiero poczatek "ciar" gdyż po nim nastąpiło uspokojenie pod postacią wzruszającego The Spirit Carries On podczas którego pojawiło sie mnóstwo świateł zapalniczek palonych przez ludzi zachęcanych przez Portnoya. I tu także zbiorowy śpiew - od początku do końca utworu. Widać że nikt nie trafił na ten koncert przez przypadek... Kolejny zagrany utwór to kilkunastominutowy, kultowy Home z popisami solowymi muzyków (zwłaszcza Petrucciego) w końcówce. I koniec... Czyżby ? Oczywiście że nie - muzycy powrócili i na bis zagrali nam epickie zakończenie płyty Images & Words, czyli Wait For Sleep pzrechodzace w Learning To Live... Pokłony muzyków, "dziękujemy" publiki i .. światła... koniec...
Po koncercie warowaliśmy sporo czasu na tyłach Spodka czekając czy też może muzycy nie wyjdą do fanów jak to mają w zwyczaju czasem robić (autografy, fotki itp). Niestety nie tym razem - autokar przejechał obok grupki najwierniejszych czekających fanów - jedynie LaBrie pomachał przez szybę. Trudno... Panowie jechali wszak do Berlina w ktorym następnego dnia mieli grać. Można im to wybaczyc - odkupią to następnym razem
Warto wspomnieć o zarzutach, które pojawiły się w ustach wielu (róznorakie fora itp) po koncercie. Że to za krótko, że muzycy za mało ruchliwi, że brzmienie niektórych muzyków/fragmentów malo selektywne, że dobór utworów nie ten (większośc utworów z najbardziej kultowych Image & Words i Metropolis 2 - czego można wiecej chcieć), że brak telebimów. Cóż... Wg informacji na forum Mikea Portnoya 2 X w Warszawie zagrają i dłużej, i inny repertuar, i w lepszej oprawie. Zamiast jednego koncertu mamy dwa, z których pierwszy to zaledwie przygrywka - cóż będziemy trzymac panów za słowo. Tłuka na nas kase - ktoś krzyknie... Jako oddany fan nie szkoda mi wydać na dwa koncerty DT w roku, a i frajda podwójna A co do koncertu to jestem w stanie im wybaczyć wszystkie "ale". Wszak przyjechałem po wspaniałą muzykę i odbierające dech emocje - i dostałem to com chciał... Czegóż więcej chcieć... Za parę miesięcy na Torwarze wszyscy podniesiemy dłonie i zakrzykniemy "Dark Master !!! I Will fight for You !!!"
) na kolejny mini-zlot tym razem Dinozaurów Zaszczycił nas swoją obecnością Radek ze spora grupą (w tym przeurocza rodzinka) oraz przesympatyczni Michał i Majkel z Forum Dinozaurów. Pogawędziliśmy, pojedlismy i popilismy po czym ruszyliśmy do Spodka. Jako że godzina była dosyć późna większość ludzi była juz w hali. Później okazało się że przyjechało ok. 6000 wiernych fanów - więcej niż na Metalmanię i Slayera - to chyba mówi samo za siebie...Z Krzychunem udaliśmy się na płytę gdzie znowóż spotkaliśmy kilka znajomych osób. O koncercie Riverside'a mozna rzec tyle że z początku myślalem ze to jacyś techniczni Drimow grają. Mariusz Duda i jego załoga starali się jak mogli, ale fatalne nagłośnienie skutecznie uniemożliwiło im pokazanie na co ich stać. Ogólny dzwiekowy chaos, który dopiero przy Second Life Syndrome zaczął się przejasniac. Szkoda... wiem że na późniejszych koncertach przed DT już wyszlo im o wiele lepiej. Niemniej jednak publika przyjęła ich ciepło.
Po przerwie która uprzyjemniały dźwięki lecącego z taśmy zespołu smyczkowego grającego klasyki Drimów dobiliśmmy się niemal do sceny gdzie ścisk panował niemiłosierny a tlenu było tyle co na szczycie Everestu
I wtem zapadła ciemność, a z glosników zabrzmiał puszczony z taśmy mix fragmenów utworów DT. Emocje sięgnęły zenitu gdy przerodziły się one w pierwsze takty Overture 1928. I gdy utwór rozpoczął się na dobre to co stało się na sali mozna nazwać tylko zbiorową ekstazą 6000 ludzi. Falujący tłum, wyciągniete ręce, dzikie skoki, zbiorowe śpiewy wraz z Jamesem LaBrie - to wszystko zadaje kłam kalumniom rzucanym czasami iż muzyka DT nie ma w sobie pierwiastka zabawowego skupiając się na popisach technicznych. Wstęp przerodził się oczywiście w Strange Deja Vu. Nastepnie niespodzianka - rzadko grywany ultraciężki walec - Honour Thy Father. Potem dwa najcięższe utwory z ostatniego albumu: Constant Motion i Dark Eternal Night. Uspokojenie w postaci Surrounded we wspaniale wplecioną wstawką z Sugar Mice Marillionu - doprawdy piękny hołd, wzruszyłem się... Pora na troszkę melodyki: Never Enough i chóralnie śpiewany przez publikę Forsaken. Oczywiscie nie zaznalismy spokoju gdy zabrzmiały pierwsze dzwięki Take The Time - tłum spiewający na zmiane z Jamesem i pompatyczne zakończenie kawałka sprowadziły na mój krak stado mrówek Ale to dopiero poczatek "ciar" gdyż po nim nastąpiło uspokojenie pod postacią wzruszającego The Spirit Carries On podczas którego pojawiło sie mnóstwo świateł zapalniczek palonych przez ludzi zachęcanych przez Portnoya. I tu także zbiorowy śpiew - od początku do końca utworu. Widać że nikt nie trafił na ten koncert przez przypadek... Kolejny zagrany utwór to kilkunastominutowy, kultowy Home z popisami solowymi muzyków (zwłaszcza Petrucciego) w końcówce. I koniec... Czyżby ? Oczywiście że nie - muzycy powrócili i na bis zagrali nam epickie zakończenie płyty Images & Words, czyli Wait For Sleep pzrechodzace w Learning To Live... Pokłony muzyków, "dziękujemy" publiki i .. światła... koniec...Po koncercie warowaliśmy sporo czasu na tyłach Spodka czekając czy też może muzycy nie wyjdą do fanów jak to mają w zwyczaju czasem robić (autografy, fotki itp). Niestety nie tym razem - autokar przejechał obok grupki najwierniejszych czekających fanów - jedynie LaBrie pomachał przez szybę. Trudno... Panowie jechali wszak do Berlina w ktorym następnego dnia mieli grać. Można im to wybaczyc - odkupią to następnym razem
Warto wspomnieć o zarzutach, które pojawiły się w ustach wielu (róznorakie fora itp) po koncercie. Że to za krótko, że muzycy za mało ruchliwi, że brzmienie niektórych muzyków/fragmentów malo selektywne, że dobór utworów nie ten (większośc utworów z najbardziej kultowych Image & Words i Metropolis 2 - czego można wiecej chcieć), że brak telebimów. Cóż... Wg informacji na forum Mikea Portnoya 2 X w Warszawie zagrają i dłużej, i inny repertuar, i w lepszej oprawie. Zamiast jednego koncertu mamy dwa, z których pierwszy to zaledwie przygrywka - cóż będziemy trzymac panów za słowo. Tłuka na nas kase - ktoś krzyknie... Jako oddany fan nie szkoda mi wydać na dwa koncerty DT w roku, a i frajda podwójna
A co do koncertu to jestem w stanie im wybaczyć wszystkie "ale". Wszak przyjechałem po wspaniałą muzykę i odbierające dech emocje - i dostałem to com chciał... Czegóż więcej chcieć... Za parę miesięcy na Torwarze wszyscy podniesiemy dłonie i zakrzykniemy "Dark Master !!! I Will fight for You !!!"10-04-2007, 10:55 AM